အသည္းကြဲလူရြင္ေတာ္

ခ်စ္တယ္။ တိုးတိတ္စြာလည္း ညည္းတြားခဲ့ဖူးတယ္။ အပြင့္လင္းဆံုးလည္း ဟစ္ေအာ္ခဲ့ဖူးတယ္။ သူမဟာ အလင္းနတ္သမီးတစ္ဦးလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ၾကယ္ေတြ ၫႊတ္ေျပာင္းတဲ့ညက စၾကဝဠာမွာ ငါ့ကိုယ္ငါ ယာဇ္ပူေဇာ္ရင္း သူမကို လြမ္းဆြတ္ခဲ့ဖူးတယ္။ ငါဟာ အတၱမ်ားစြာပိုင္ဆိုင္တဲ့ ျပတိုက္တစ္ခုပါ။ ငါျဖစ္ေနရတာက ေကာ္ေဇာတစ္ခ်ပ္။ ညနက္နက္ထဲက ဇရပ္ပ်က္တစ္ေဆာင္။ မီးတို႔ လင္းလက္ခဲ့ဖူးေလသည္။ အိပ္မရတဲ့ညေတြမွာ ငါဟာ ပန္းတစ္ပြင့္ကို ေဆးရည္ စိမ္ထားခဲ့တယ္။ ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာကေတာ့ မီးလွ်ံတစ္ခုပါ။ လမ္းေတြမွာ တံလွ်ပ္ေတြ ထင္လာၾက။ လကြယ္ညက ငါ႔ကို ျပဳစားသြားခဲ့ျပန္တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေန႔ရက္ေတြၾကာလာေတာ့ ေရႊေရာင္အမႈန္အမႈိင္းေတြကို ဆြဲခၽြတ္ရင္း ခ်စ္သူေပးခဲ့တဲ့ လက္စြပ္ေလးတစ္ကြင္း ေပ်ာက္ခဲ့ရတယ္။ ခ်စ္သူ သတိတရ ျဖစ္ေနတတ္တဲ့ ေန႔စြဲတစ္ရက္ဟာ ငါသူ႕ေရွ႕မွာ ေျခစံုခ် တမ္းတရင္း ခ်စ္ခြင့္ရခ်င္ခဲ့တဲ့ ေန႔တစ္ေန႔သာျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ ခင္ဗ်ားတို႔ေရာ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္စား ဘယ္လို ၾကည္ႏူးေပးၾကမလဲ။ ေကာင္းကင္ကို ေလေျပတိုးလို႔ မိုးေတြရြာခ်တိုင္း တိမ္ညိဳေတြ ရိုင္းစိုင္းေနလိုက္ၾကတာ ငါမနာလိုခဲ့ပါဘူးေလ။ ငါဟာအရူးတစ္ေယာက္ပါ။ ငါဟာေရေသမွာ ကူးခတ္မိေနခဲ့သူ တစ္ေယာက္ပါ။ ငါ႔ကိုယ္ငါ ျပန္ေတြ႕လိုက္တဲ့ ေန႔ကေတာ့ ေကာင္းကင္မွာ ပန္းပ်ိဳးရမယ္လို႔ ထင္ခဲ့မိတာကိုး။ အမွားမွား အယြင္းယြင္းနဲ႔ အေသာက္ခံခဲ့ရတဲ့ စီးကရက္တစ္လိပ္လိုဘဝမ်ိဳး ငါ႔မွာ ဘယ္တုန္းကမွ မရွိခဲ့ပါဘူး။

အဲဒီ ေမွ်ာ္စင္ထိပ္ကို တက္လိုက္ပါ။ အဲဒီမွာ ပန္းတစ္ခင္းပြင့္ေနတာ မင္းေတြ႕မွာပါ။ ေခၽြယူ နမ္းရိႈက္ မင္းႀကိဳက္သလို (ဖ်က္ဆီးခ်င္ဖ်က္ဆီး) ဆံုးျဖတ္ပိုင္ခြင့္ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလိုစိတ္ကူးမ်ိဳး အစထဲက ရွိေနခဲ့မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ေကာင္းကင္ကို ေရပံုးႀကိဳးဆြဲၿပီး တက္မလာခဲ့ပါနဲ႔။ ဒီပန္းေတြက မင္းေရျဖန္းမႈ သက္သက္နဲ႔သာ ပြင့္လာမွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ငါေျပာပါရေစ။ ဒါဟာ ပြဲေတာ္တစ္ခု မဟုတ္ခဲ့ဘူး။ ဒါဟာ မ်က္လွည့္ျပကြက္တစ္ခု မဟုတ္ခဲ့ဘူး။ မ်ဥ္းၿပိဳင္ႏွစ္ေၾကာင္းရဲ႕ အနာဂတ္ကို ငါေမွ်ာ္မွန္းဖူးပါတယ္။ သူတို႔မွာလည္း မေရရာတဲ့ မနက္ျဖန္ေတြ ရွိေနတယ္။

ငါ…
ေဆးလိပ္တုိတစ္ေခ်ာင္းလည္း ျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္
လိုအင္ဆႏၵ
ေရာဂါ
ေဘာလ္ပင္တစ္ေခ်ာင္း
နားလည္တတ္မႈနဲ႔
ရနံ႔မ်ား႕႕႕႕႕႕႕

ငါမ်က္ရည္ေတြနဲ့လည္းေၾကကြဲရဲခဲ့ၿပီ။ နင့္ကိုခ်စ္တဲ့ ငါလိုေကာင္ရဲ႕ ေသြးကိုေဖာက္ ကႏၲာရမွာ ခမ္းေျခာက္သြားေအာင္ကို ဖ်န္းပက္လိုက္စမ္းပါ။ ငါဆိုတဲ့ေကာင္ကေတာ့ ရင္ခုန္သံေငြ႕ေငြ႕နဲ႔ ကုိယ့္ကိုကိုယ္ ထူမတ္ျပီး ျပန္လည္ပတ္ ပစ္လိုက္မယ္။ မိုးရြာထဲမွာ ခင္ဗ်ား ဘယ္ေလာက္လမ္းေလွ်ာက္ဖူးသလဲ။ သူမကျငင္းတယ္။ ေခါင္းေတာ့မခါ။ ပန္းကေလး လွေနတာကို (အခုမွ)သတိတရ ၾကည့္လိုက္မိခါမွ ရနံ႕မရလိုက္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ကို မသနားၾကပါနဲ႔။ လူဆိုတာ ကိုယ္နဲ႔ထိုက္တန္တဲ့ လမ္းကို သြားရၿမဲပါပဲ။

သံသယေတြ မင္းရင္ခြင္မွာ အသြင္ေျပာင္းသြားတဲ့ေန႔ က်ရင္သာ နင္ငါ႔ကို သတိရပါေတာ့။ ႏွလံုးသားထဲ နစ္ေနတဲ့အထိ ငါမင္းကို ခ်စ္ခဲ့တယ္။ တိုးတိတ္စြာ ငါတစ္ေယာက္ထဲ ေၾကကြဲခဲ့ရတဲ့ေန႕ေတြကို နင္စာနာပါေတာ့။ လြမ္းတယ္႕႕႕႕႕။ ဝင္သက္ထြက္သက္ေတြနဲ႔သာ ဆိတ္ၿငိမ္ေအးစက္ခဲ့ရေသာ ငါ႔ရဲ႕ဘဝေတြ။ အရိပ္ေတြနဲ႔ လႈပ္ရွားသက္ဝင္ခဲ့ရတာေတြ။ ခံစားခ်က္… အျဖဴေရာင္ ေက်ာက္တံုးတစ္တံုးေပၚမွာ ေရးထားတဲ့ ဘာနဲ႔မွမေဖာ္ျပႏိုင္တဲ့ ေကာင္းကင္ေတြ နင္ေပးခဲ့ဖူးတယ္။

ကၽြန္ေတာ္႕႕႕႕႕
မိုးရြာထဲမွာ လမ္းေလွ်ာက္ခဲ့ဖူးတယ္
မိုးရြာထဲမွာ လင္းလက္လာမယ့္ မီးအိမ္ေလးကိုလည္း ေငးေမာခဲ့ဖူးတယ္
တိမ္ေတြနဲ႔လည္း ယဥ္ပါးခဲ့ဖူးတယ္
မိုးရြာထဲမွာ တစ္ေယာက္ထဲလြမ္းခဲ့ဖူးတယ္
မိုးရြာထဲမွာ သူမကိုသတိရေနမိတယ္...

က်ြန္ေတာ္
ေဆာင္းႏွင္းထဲ မွာလမ္းေလ်ာက္ခဲ့ဖူးတယ္
ေဆာင္းႏွင္းထဲမွာ လင္းလက္လာမယ့္ လမင္းေလးကို ေမ်ာ္ခဲ့ဖူးတယ္
ႏွင္းေတြနဲ့ လည္း ေဆာ့ကစားဖူးတယ္
ႏွင္းေတြထဲ မွာ တေယာက္ထဲ လြမ္းခဲ့ဖူးတယ္
အခုေတာ့...........
ႏွင္းေတြထဲ မွာ သူမကိုသတိရေနမိျပီေလ......။